Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

Mei 2019 Hongarije: 

Voor het tec-team van de vereniging is het de normaalste zaak van de wereld; grotduiken.

Een grote groep mensen, duikers en niet duikers, blijft het een hachelijk avontuur vinden waar ze ver van weg blijven. Dit jaar is het niet gelukt om een team bij elkaar te krijgen om naar Lot in Frankrijk te gaan……….Maar gelukkig is er een lid dat al langer het plan had om ook eens in de wereld van grotduiken te kijken. Deze plannen lagen er al langer en door omstandigheden is het er eerder niet van gekomen. 2019 Zou het jaar worden van zijn opleiding tot grotduiker.

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

2019april Bergwerk Willingen: 

Het is alweer april 2019, de tijd vliegt en de lente is in aantocht. We hebben al een paar mooie dagen gehad en hoopten om een mooie afsluiting, met betrekking tot weer, in Willingen.

Voor de geplande trips in Willingen in ieder geval de laatst geboekte.

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

2019maart Bergwerk Schwalefeld / Willingen: 

Het is alweer eind maart 2019, de tijd vliegt en de winter is zo goed als over in Nederland kikker-land. We hebben een weekeinde Duitsland gepland. Dat wil zeggen dat er een team op vrijdag vertrekt, Ron en Frank inclusief de dames, en een team op zaterdag morgen. Op zaterdag sluit Jeroen bij ons aan en zal mee naar Schwalefeld gaan. Een ander, groter, team zal in Willingen duiken. Die groep bestaat uit, Erwin, Arno, Marco, Mathie, Martin en Tom.

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief

Grube Felicitas december 2018:

De geruchten zoemden al rond: een nieuwe duikstek in Duitsland. De leisteen mijn Felicitas ligt ongeveer 2 kilometer ten noordwesten van de Kneipp-spa Bad Fredeburg.In de directe omgeving zijn er andere recreatiegebieden zoals de Hennesee en wandelroutes door het Rothaargebergte (bijv. De hoogtevlucht van het Sauerland).De leisteen mijn werd in 1863 geopend en was tot 1990 eigendom van Hesse & Schneider KG. Vervolgens werd de mijn verkocht aan het bedrijf Magog GmbH & Co. KG, dat naast de Felicitas ook de enige nog steeds producerende leisteen mijn in Noord-Rijnland-Westfalen onderhoudt. De leisteen mijn bestaat uit twee zolen op 32 en 46 meter diepte (mijnnaam voor de diepte). Met een lier en op rails rijdende, trolley werd de rots in de schuine schacht direct naar het kloofhuis getransporteerd. De afgelopen jaren zijn dieselvoertuigen ondergronds gebruikt voor transport. De degradatie vond plaats in kamers. Deze waren ongeveer 15 m lang en 4-5 m hoog. De mijnbouw werd sinds de jaren 1970 gemechaniseerd door mobiele zaagmachines en hydraulische splitters.

Een mooie reden om hier eens te gaan kijken. Wat een aantal teamleden op facebook kunnen zien zou het in ieder geval de moeite waard moeten zijn.

De plannen:

De plannen worden gemaakt, Jeroen heeft een ingang en zoekt contact met de beheerder. Al snel hebben we een datum: 2 december. Jeroen koopt gelijk een ’10-ritten kaart’.

Het team bestaat uit Jeroen, Marlon, Ron en Frank. We hebben alleen EAN32 en 100% nodig voor deze duiken. Marlon woont niet direct in de buurt en organiseert zijn gassen zelf. De overige dubbels en stages worden geblend en geanalyseerd. Deze keer rijden we met twee wagens. De snack-kar is toe aan een groot onderhoud. We spreken af elkaar rond 09:00 uur bij Felicitas te ontmoeten. De reis verloopt vrij voorspoedig, ik heb een slechte nacht gehad en slaap wat bij terwijl Ron de Volkswagen over de natte Duitse wegen stuurt op naar Felicitas.

Felicitas:

We komen aan bij een nat Felicitas net voor 09:00 uur. De beheerders zijn al aanwezig en heten ons welkom. We krijgen meteen een rondleiding met uitleg van de regels en zijn eigenlijk meteen onder de indruk. De instap is voorzien van stalen plateaus. We zien en krijgen uitgelegd dat ook hier een tekort aan water is. Het laatste plateau staat droog! Niet veel later komen Jeroen en Marlon ook aan en ook zij krijgen de rondleiding. De papieren worden gecontroleerd en ‘we are good to go’. We laden onze auto’s uit en zetten alles binnen neer. Er zijn mooie banken om de duik set op te bouwen en aan te trekken. Ook een kleding rek voor onze droogpakken enz….wat een luxe. 

De plannen worden gemaakt. We gaan als één team duiken met 4 duikers. Frank zal de GUE-EDGE voor zijn rekening nemen en als taak krijgen om de navigatie op zich te nemen. Ron is duiker twee, Jeroen duiker drie en dan is Marlon dus duiker vier en zal als taak ‘deco captain’ krijgen.

We hebben aan het einde van de gang de keuze om links of rechts te gaan. Rechts is het deel waar met dynamiet de leisteen gewonnen werd. Gaan we links dan komen we in het deel waar men de leisteen gezaagd heeft en waar we dan ook de grote machines zullen zien. De beslissing is dan ook snel gemaakt, links af dus. We gaan dus links en komen gelijk een paar ‘monsters’ tegen. Als ik me goed herinner 8 cilinder machines die zo klaar zijn om hen werk weer te gaan doen…. We kunnen een jump maken en over de tunnel te zwemmen maar ik zwem de tunnel in op zoek naar een andere jump die naar een zaagblad zou leiden dat nog in de wand zit en naar nog een machine, een boormachine in het groot zo gezegd. Na een tweede jump krijg ik het gevoel dat ik weer op weg ben naar mijn ‘eerste jump’ en na de controle van mijn zwemkoers wordt niet veel later dit bevestigd omdat ik mijn eigen spool weer zie.

We beëindigen de duik door onze duim omhoog te steken, ‘call the dive’. We komen bij onze ‘bottom stage’ en maken de switch van ‘back gas’ naar ‘bottom stage’. Dit verloopt allemaal soepel en niet snel daarna komen we bij een jump die opgeruimd wordt. De tijd vliegt en voor we het weten zitten we aan onze stops:

15-1

12-1

9-3

6-3 en klaar.

 

We zijn alle vier tevreden over deze eerste duik. Op naar de tweede duik, we hebben er nu al zin in. Eerst maar even de pakken uit en wat warms aan. We rijden het dorp in voor een warme hap. Op advies rijden we naar restaurant ‘Der Grieche’. En hoe verwonderlijk dit is een Grieks restaurant in het dorp Dorlar. En het moet gezegd voortreffelijk. Onze ‘duik-buikjes’ worden voorzien en het is een gezellig samen zijn.

Maar er is een tijd van komen en …..Dus terug naar Felicitas, eerst betalen natuurlijk.

Duik twee wordt geleid door Marlon en Ron is ‘deco-captain’. Het plan is nu om rechts te gaan. En, ja inderdaad een heel andere beleving. Alles is veel ruwer en grover. Duidelijk is te zien dat hier met dynamiet gewerkt is. Een arrow markeert een jump en we willen die dan ook doen. Dit word tin het team gecommuniceerd en al snel zijn de cookies geplaatst en zwemmen we een, voor ons, onbekend deel van de mijn in. Helaas loopt het hier al snel dood dus we keren om. De markers gaan van de lijn en we vervolgen onze weg om dan ook snel de ‘bottom-stage’ te dumpen. Na ongeveer 52 minuten starten we onze opstijging voor weer een korte deco:

15-1

12-1

9-3

6-3 en klaar.

Slot:

We kijken terug naar een leuke dag met twee duiken die in ieder geval zeker de moeite waard zijn. Dit is zeker niet de laatste keer dat we hier naar toe zullen gaan. We nemen afscheid van elkaar en al snel draaien we de natte Duitse snelweg op…………..